Irena Santor

Irena Santor, z domu Wiśniewska (ur. 9 grudnia 1934 w Papowie Biskupim), to polska piosenkarka o typie głosu mezzosopran koloraturowy, długoletnia solistka Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze” (1951–1959).

Od 1959 roku prowadzi karierę solową, wylansowała takie przeboje jak „Maleńki znak”, „Powrócisz tu”, „Tych lat nie odda nikt” i „Już nie ma dzikich plaż”. Występowała również w kabaretach i teatrach, współpracowała z wieloma znanymi artystami, uczestniczyła w programach telewizyjnych oraz działała charytatywnie.

Jest laureatką licznych nagród, m.in. Grand Prix KFPP w Opolu, jako pierwsza w Polsce piosenkarka otrzymała doktorat honoris causa (2017). W 2021 oficjalnie zakończyła karierę, by w 2024 powrócić na scenę.

Pseudonim

Irena Santor występowała pod własnym imieniem i nazwiskiem, które stało się zarazem jej pseudonimem artystycznym. W dokumentach używano zarówno nazwy Irena Santor, jak i Irena Santor z domu Wiśniewska. Pod tym pseudonimem osiągnęła największe sukcesy artystyczne w Polsce i za granicą.

Zawód

Irena Santor jest piosenkarką, z wykształcenia i powołania związana z muzyką rozrywkową, folkową oraz estradą. Przez lata działalności zajmowała się również aktorstwem scenicznym i filmowym oraz brała udział w działalności kabaretowej, występując m.in. w Teatrze Syrena, Teatrze Ateneum i kilku słynnych kabaretach.

Obywatelstwo

Wszystkie dostępne informacje wskazują, że Irena Santor posiadała obywatelstwo polskie. Jest znana jako jedna z najwybitniejszych polskich artystek, silnie związana z kulturą i tradycją muzyczną Polski.

Znak zodiaku

Irena Santor urodziła się pod znakiem Strzelca. Strzelec jest tradycyjnie kojarzony z osobami energicznymi i otwartymi na świat, co może znajdować odzwierciedlenie w twórczości oraz otwartym podejściu artystki do działalności społecznej.

Data i miejsce urodzenia

Irena Santor z domu Wiśniewska urodziła się 9 grudnia 1934 roku w Papowie Biskupim w Polsce. Miejsce to odgrywa istotną rolę w biografii artystki i jest często wspominane w kontekście jej korzeni oraz drogi do kariery muzycznej.

Kariera

Irena Santor rozpoczęła karierę jako solistka Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze” (1951–1959). Od 1959 roku rozpoczęła indywidualną działalność artystyczną, zdobywając popularność dzięki takim przebojom jak „Maleńki znak” czy „Już nie ma dzikich plaż”.

Występowała w kabaretach, na scenach teatralnych, m.in. w Teatrze Syrena i Teatrze Ateneum, oraz brała czynny udział w programach telewizyjnych i konkursach muzycznych. Jej dorobek obejmuje także współpracę z wieloma znanymi artystami polskiej estrady.

Santor nagrała liczne albumy studyjne, a jej działalność została wielokrotnie nagrodzona, m.in. Grand Prix KFPP w Opolu. Była pierwszą piosenkarką w Polsce, która otrzymała tytuł doktora honoris causa za wkład w rozwój kultury muzycznej.

Data i miejsce śmierci

Brak informacji o śmierci Ireny Santor. Z dostępnych danych wynika, że artystka żyje i w ostatnich latach była aktywna zawodowo, w tym m.in. w trasie koncertowej w 2024 roku.

Odznaczenia i nagrody

Irena Santor została uhonorowana wieloma prestiżowymi nagrodami i odznaczeniami państwowymi, takimi jak Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz Order Uśmiechu. Jej dorobek doceniano zarówno na festiwalach krajowych, jak i międzynarodowych.

Artystka kilkukrotnie zdobywała główne nagrody na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu – zarówno Grand Prix, jak i Nagrodę Honorową Grand Prix.

Działalność charytatywna i społeczna

Irena Santor aktywnie angażuje się w działalność charytatywną. Wspierała akcje dla ofiar klęsk żywiołowych i współpracowała z Fundacją Anny Dymnej „Mimo Wszystko” oraz Festiwalem Zaczarowanej Piosenki. Jej zaangażowanie miało również wymiar promowania profilaktyki zdrowotnej po osobistym zwycięstwie nad chorobą nowotworową.

Pozostałe informacje

Artystka ogłosiła oficjalne zakończenie kariery wokalnej w 2021 roku, jednak w 2024 powróciła na trasę koncertową. Przezwyciężyła nowotwór piersi i aktywnie propaguje profilaktykę. W 2024 roku stała się patronką Międzynarodowego Festiwalu „Vistula Sounds” w Ciechocinku, a jej życiu poświęcono biografię i film dokumentalny.

Ireneusz Wereński
Iwan Komarenko
Izabela Trojanowska
Jacek Chrzanowski
Jacek Dewódzki