Andrzej Łapicki (ur. 11 listopada 1924 w Rydze, zm. 21 lipca 2012 w Warszawie) był wybitnym polskim aktorem teatralnym i filmowym, reżyserem, profesorem oraz rektorem Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.
W swojej karierze zagrał ponad 200 ról scenicznych, filmowych i telewizyjnych, wyreżyserował ponad 100 spektakli, współpracował z takimi twórcami jak Andrzej Wajda czy Tadeusz Konwicki. Był wielokrotnie nagradzany, odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Zaangażowany społecznie, był uczestnikiem powstania warszawskiego, działał w „Solidarności” i sprawował mandat posła na Sejm X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego.
| Imię i nazwisko | Andrzej Łapicki |
| Zawód | aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, profesor, rektor Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, pedagog |
| Znak zodiaku | Skorpion |
| Data urodzenia | 11 listopada 1924 |
| Miejsce urodzenia | Ryga |
| Data śmierci | 21 lipca 2012 |
| Miejsce śmierci | Warszawa |
| Najważniejsze osiągnięcia | Zagrał ponad 200 ról teatralnych, filmowych i telewizyjnych; wyreżyserował ponad 100 przedstawień teatralnych i telewizyjnych; prezes Związku Artystów Scen Polskich (ZASP) w latach 1989–1996; profesor i rektor Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie; poseł na Sejm PRL X kadencji (1989–1991); brał udział w powstaniu warszawskim; związany z „Solidarnością”. |
| Wybrane odznaczenia | Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1995); Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005); Złoty Krzyż Zasługi (1955); Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida (pośmiertnie 2012) i inne. |
| Wybrane filmy | „Zakazane piosenki” (1946), „Salto” (1965), „Wszystko na sprzedaż” (1969), „Piłat i inni” (1971), „Wesele” (1972), „Ziemia obiecana” (1974), „Panny z Wilka” (1979), „Pan Tadeusz” (1999), serial „M jak miłość” (2010–2012) |
| Rodzina | Syn Borysa Łapickiego, profesora prawa rzymskiego; żonaty dwukrotnie: pierwsza żona Zofia Łapicka (do 2005), druga żona Kamila Łapicka (ślub 2009) |
Pseudonim
Andrzej Łapicki nie posługiwał się znanym pseudonimem artystycznym. W dokumentacji oraz w życiu zawodowym występował wyłącznie pod swoim imieniem i nazwiskiem.
Zawód
Andrzej Łapicki był wybitnym polskim aktorem teatralnym i filmowym, reżyserem teatralnym oraz profesorem sztuki. Pracował również jako pedagog i rektor Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Był dyrektorem artystycznym Teatru Polskiego w Warszawie, a także lektorem Polskiej Kroniki Filmowej.
Jako ważny działacz środowiska artystycznego pełnił funkcję Prezesa Związku Artystów Scen Polskich (ZASP) w latach 1989–1996.
Obywatelstwo
Andrzej Łapicki był obywatelem Polski. Jako Polak realizował swoją karierę zawodową i działalność społeczną głównie w kraju, z którym był blisko związany zarówno artystycznie, jak i politycznie.
Znak zodiaku
Aktor urodził się pod znakiem Skorpiona. Osoby spod tego znaku często charakteryzują się determinacją, charyzmą oraz zdolnościami przywódczymi, co znalazło odzwierciedlenie w jego twórczości i działalności publicznej.
Data i miejsce urodzenia
Andrzej Łapicki urodził się 11 listopada 1924 roku w Rydze, na Łotwie. To właśnie tam spędził pierwsze lata swojego życia zanim związał swoje losy z Polską.
Pochodził z rodziny inteligenckiej; jego ojciec, Borys Łapicki, był profesorem prawa rzymskiego.
Kariera
Łapicki zadebiutował w 1945 roku, grając rolę Kuby w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego. Od tego czasu zagrał ponad 200 ról teatralnych, filmowych i telewizyjnych, współpracując m.in. z Andrzejem Wajdą i Tadeuszem Konwickim. Był związany z wieloma warszawskimi teatrami, m.in. Teatrem Współczesnym, Dramatycznym czy Narodowym.
Jako reżyser teatralny zrealizował ponad 100 spektakli, pierwszy raz reżyserując w 1957 roku („Uśmiech Giocondy” Aldousa Huxleya). W latach 1995–1999 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Polskiego w Warszawie.
Występował także w telewizji, grając m.in. Tadeusza Budzyńskiego w serialu „M jak miłość” (2010–2012). Wydał kilka książek wspomnieniowych, m.in. „Po pierwsze zachować dystans”, „Nic się nie stało” oraz „Łapa w Łapę”.
Data i miejsce śmierci
Andrzej Łapicki zmarł 21 lipca 2012 roku w Warszawie. Odszedł w swoim domu, pozostawiając po sobie bogaty dorobek artystyczny i pedagogiczny.
Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, na którym spoczywają liczni wybitni przedstawiciele kultury polskiej.
Odznaczenia i wyróżnienia
W trakcie kariery Łapicki otrzymał wiele prestiżowych odznaczeń państwowych i branżowych. Uhonorowany został m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Medalem 10-lecia Polski Ludowej.
Był laureatem Złotego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, licznych nagród teatralnych i filmowych, w tym nagród „Złota Maska” oraz „Srebrna Maska”. Pośmiertnie otrzymał Nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida.
Działalność społeczna i polityczna
Andrzej Łapicki brał udział w powstaniu warszawskim oraz był zaangażowany w działalność opozycyjną po II wojnie światowej, związany z „Solidarnością”.
Był posłem na Sejm PRL X kadencji (sejm kontraktowy) reprezentując Komitet Obywatelski „Solidarność” w latach 1989–1991.
Życie prywatne
Był dwukrotnie żonaty: najpierw z Zofią Łapicką (do 2005), a następnie z Kamilą Łapicką, z którą zawarł związek małżeński w 2009 roku.
Pochodził z rodziny inteligenckiej, był synem wybitnego profesora prawa – Borysa Łapickiego. Ukończył tajne nauczanie i podziemny Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej.
Andrzej Munk
Andrzej Sikorowski
Andrzej Strzelecki
Andrzej Wajda
Andrzej Zaucha
