Andrzej Rudolf Zaucha (ur. 12 stycznia 1949 w Krakowie, zm. 10 października 1991 tamże) był polskim wokalistą, muzykiem, aktorem teatralnym i filmowym oraz artystą kabaretowym. Rozpoznawalny baryton, samouk, wyróżniał się różnorodnością repertuaru: jazz, funk, soul, pop, jazz-rock i rhythm and blues.
Współpracował z wybitnymi muzykami oraz zespołami, pozostawił po sobie liczne utwory – m.in. „Byłaś serca biciem” czy „C’est la vie – Paryż z pocztówki”. Uczestniczył w projektach filmowych, muzycznych i kabaretowych, a także grał na saksofonie i perkusji.
Zginął tragicznie w 1991 roku w wyniku zamachu. Pamięć o nim jest pielęgnowana przez liczne upamiętnienia, festiwale oraz publikacje.
| Imię i nazwisko | Andrzej Rudolf Zaucha |
| Pseudonim | Andrzej Zaucha |
| Zawód | wokalista, muzyk, aktor teatralny i filmowy, artysta kabaretowy, zecer |
| Obywatelstwo | Polska |
| Znak zodiaku | Koziorożec |
| Wzrost | 159 cm |
| Data urodzenia | 12 stycznia 1949 |
| Miejsce urodzenia | Kraków, Polska |
| Data śmierci | 10 października 1991 |
| Miejsce śmierci | Kraków, Polska |
| Przyczyna śmierci | rany postrzałowe wskutek zamachu |
| Instrumenty muzyczne | saksofon altowy, perkusja |
| Typ głosu | baryton |
| Gatunki muzyczne | jazz, funk, soul, pop, jazz-rock, rhythm and blues |
| Aktywność artystyczna | 1968–1991 |
| Żona | Elżbieta Zaucha (z d. Witkowska, zmarła 1989) |
| Córka | Agnieszka (ur. 1974) |
| Pochówek | Cmentarz Batowicki w Krakowie |
Pseudonim
Andrzej Zaucha używał w swojej działalności artystycznej pseudonimu Andrzej Zaucha. Występował pod tym imieniem zarówno jako wokalista, jak i aktor czy artysta kabaretowy. To właśnie ta forma stała się rozpoznawalna na scenie muzycznej oraz w mediach.
Zawód
Był wszechstronnie utalentowanym artystą – wokalistą, muzykiem, aktorem teatralnym i filmowym, artystą kabaretowym oraz zecerem. Brał udział w wielu projektach muzycznych i teatralnych, udzielając się zarówno na scenie muzycznej, jak i filmowej.
Andrzej Zaucha samodzielnie zdobył umiejętności muzyczne. Słynął z charakterystycznego barytonowego głosu i gry na saksofonie altowym oraz perkusji.
Obywatelstwo
Andrzej Zaucha posiadał obywatelstwo polskie. Zarówno jego życie prywatne, jak i działalność artystyczna były silnie związane z Polską, a szczególnie z rodzinnym Krakowem.
Znak zodiaku
Jego znakiem zodiaku był Koziorożec. Urodził się w styczniu, co według kalendarza astrologicznego przypada właśnie na ten okres.
Wzrost
Andrzej Zaucha miał 159 cm wzrostu. Informacja ta podkreślała jego charakterystyczny wizerunek sceniczny, odmienny od stereotypu wokalisty estradowego.
Data i miejsce urodzenia
Andrzej Rudolf Zaucha urodził się 12 stycznia 1949 roku w Krakowie, w Polsce. Kraków był zarówno miejscem jego narodzin, jak i odgrywał ważną rolę w jego twórczości i życiu artystycznym.
Kariera
Kariera Andrzeja Zauchy rozwinęła się na przełomie lat 60. i 70. XX wieku. Był muzycznym samoukiem – śpiewał, grał na saksofonie i perkusji. Był aktywny w wielu gatunkach: jazz, funk, soul, pop, czy jazz-rock, a także rhythm and blues.
Nagrał szereg albumów studyjnych, m.in. „Wołanie o słońce nad światem” (1971, z zespołem Dżamble), „Anawa” (1973), „Wszystkie stworzenia duże i małe” (1983), „Stare, nowe, najnowsze” (1987), „Andrzej Zaucha” (1989) oraz „Kolędy w teatrze STU” (1991, z Haliną Frąckowiak i Alicją Majewską). Pośmiertnie wydano także „Ostatnią płytę” (1992).
Sławę przyniosły mu takie utwory jak „Byłaś serca biciem”, „C’est la vie – Paryż z pocztówki” oraz „Baw się lalkami”. Współpracował z wieloma znanymi muzykami i zespołami, a także brał udział w projektach kabaretowych oraz wcielał się w role aktora teatralnego i filmowego.
Data i miejsce śmierci
Andrzej Zaucha zmarł 10 października 1991 roku w Krakowie. Jego śmierć była wynikiem ran postrzałowych zadanych w wyniku zamachu, którego sprawcą był reżyser Yves Goulais.
Artysta został pochowany na cmentarzu Batowickim w Krakowie. Tragiczna śmierć przerwała jego obiecującą karierę.
Filmografia i działalność aktorska
Jako aktor Andrzej Zaucha wystąpił w filmach takich jak „Pozłacany warkocz” (1980), „Miłość z listy przebojów” (1985), „Siedmiomilowe buty” (1986), „Misja specjalna” (1987), „Włos” (1989), „Smoczek żarłoczek” (1989) i „Trzy dni bez wyroku” (1991).
Udzielał swojego głosu oraz śpiewał piosenki do czołówek i tyłówek filmów i seriali, m.in. „Przybysze z Matplanety”, „Gumisie”, „Zielone radości” czy „Och! Pampalini!!!”.
Współpraca z innymi artystami
Andrzej Zaucha współpracował z czołówką polskich muzyków, m.in. Januszem Muniakiem, Zbigniewem Seifertem, Tomaszem Stańką i Michałem Urbaniakiem. Śpiewał również w zespołach jazzowych, takich jak Beale Street Band i Old Metropolitan Band, oraz tworzył duety z artystami, m.in. Ewą Bem, Krystyną Prońko, Marylą Rodowicz i Ryszardem Rynkowskim.
Życie prywatne
Był mężem Elżbiety Zauchy (z domu Witkowska), która zmarła w 1989 roku. Posiadał córkę Agnieszkę, urodzoną w 1974 roku. Jego życie i twórczość odcisnęły piętno zarówno na rodzinie, jak i szerokiej grupie przyjaciół oraz miłośników muzyki.
Upamiętnienie i dziedzictwo
Po śmierci Andrzeja Zauchy ukazały się filmy dokumentalne, książki i organizowane były koncerty oraz festiwal muzyczny „Serca Bicie” upamiętniający artystę. W 2015 roku jego gwiazdę odsłonięto w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki w Opolu.
W 2022 roku w Gdańsku powstał mural z jego wizerunkiem. Jego dorobek i postać były inspiracją dla innych twórców, m.in. raper Sokoła („Pomyłka”) i zespołu BIOS („Cios”).
Andrzej Żuławski
Aneta Zając
Angelina Jolie
Angus Young
Anita Lipnicka
