Jan Stanisław Ekier (ur. 29 sierpnia 1913 w Krakowie, zm. 15 sierpnia 2014 w Warszawie) – polski pianista, kompozytor, pedagog, profesor sztuk muzycznych i redaktor muzyczny. Laureat VIII nagrody na III Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w 1937 roku, juror dziewięciu Konkursów Chopinowskich, a także ich przewodniczący oraz honorowy przewodniczący.
Występował koncertowo w Polsce i za granicą, prowadził działalność pedagogiczną w Warszawie, Krakowie oraz Sopocie, gdzie pełnił funkcję rektora Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej. Był redaktorem naczelnym Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina, autorem publikacji naukowych oraz licznych utworów muzycznych.
Za wybitne osiągnięcia wielokrotnie nagradzany, m.in. Nagrodą Chopinowską i Orderem Orła Białego. Pochodził z muzykalnej rodziny, był synem kompozytora Stanisława Ekiera, członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, dwukrotnie żonaty, ojciec trojga dzieci.
| Imię i nazwisko | Jan Stanisław Ekier |
| Pseudonim | brak danych |
| Zawód | pianista, pedagog, kompozytor, profesor sztuk muzycznych |
| Obywatelstwo | Polska |
| Znak zodiaku | Panna |
| Data urodzenia | 29 sierpnia 1913 |
| Miejsce urodzenia | Kraków, Polska |
| Data śmierci | 15 sierpnia 2014 |
| Miejsce śmierci | Warszawa, Polska |
| Dokonania w karierze | Laureat VIII nagrody na III Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1937); Juror dziewięciu Konkursów Chopinowskich (1949–1995), trzykrotnie przewodniczący jury, honorowy przewodniczący (2000, 2010); występy koncertowe w Polsce i za granicą; wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie i Krakowie, kierownik katedry fortepianu; rektor Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie (1947–1948); redaktor naczelny Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina od 1959; liczne publikacje naukowe; kompozytor dzieł takich jak dwa preludia, humoreska, balet dziecięcy „Straszak”, koncert fortepianowy; wielokrotne nagrody i wyróżnienia, w tym Nagroda Chopinowska (1998), Nagroda specjalna Ministra Kultury (2004), doktorat honoris causa Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina (1995); Kawaler Orderu Orła Białego (2010). |
| Inne informacje | Syn Stanisława Ekiera, kompozytora muzyki tanecznej; uczył się u Zbigniewa Drzewieckiego (fortepian) i Kazimierza Sikorskiego (kompozycja); aktywnie występował w czasie okupacji, w tym podczas powstania warszawskiego; dwukrotnie żonaty, miał troje dzieci; członek Polskiej Akademii Umiejętności; odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2000), Orderem Sztandaru Pracy II klasy (1960), Złotym Krzyżem Zasługi (1952), Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005). |
Pseudonim
Jan Ekier nie posługiwał się pseudonimem artystycznym. Zarówno w dokumentach, jak i podczas swojej wieloletniej działalności twórczej występował wyłącznie pod własnym imieniem i nazwiskiem.
Zawód
Jan Ekier był polskim pianistą, pedagogiem, kompozytorem oraz profesorem sztuk muzycznych. Jego szerokie zainteresowania i aktywność artystyczna obejmowały zarówno występy estradowe, jak i działalność naukowo-edytorską.
Przez wiele lat był wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie i Krakowie, gdzie prowadził katedrę fortepianu oraz pełnił funkcję rektora w Sopocie.
Jako kompozytor tworzył utwory fortepianowe, baletowe i orkiestrowe, a także publikował naukowe opracowania dotyczące muzyki Fryderyka Chopina i Johanna Sebastiana Bacha.
Obywatelstwo
Jan Ekier posiadał obywatelstwo polskie. Całe swoje życie oraz aktywność zawodową i artystyczną związał z Polską, a jego praca miała znaczący wpływ na polską kulturę muzyczną.
Znak zodiaku
Jan Ekier urodził się pod znakiem Panny. Data jego urodzenia to 29 sierpnia, co zgodnie z kalendarzem astrologicznym przypisuje go do tego znaku zodiaku.
Data i miejsce urodzenia
Jan Ekier urodził się 29 sierpnia 1913 roku w Krakowie, w Polsce. Jego dzieciństwo oraz młodość przypadły na czasy, które kształtowały zarówno jego osobowość, jak i przyszłą karierę artystyczną.
Pochodził z muzykalnej rodziny – jego ojciec, Stanisław Ekier, również był kompozytorem, co miało duży wpływ na rozwój muzycznych zainteresowań Jana Ekiera.
Kariera
Jan Ekier zasłynął jako wybitny pianista, laureat VIII nagrody na III Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1937) i wieloletni juror, a także przewodniczący jury tego konkursu. Koncertował w Polsce, Europie, Ameryce Południowej i Japonii.
Jako pedagog wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie i Krakowie, kierując katedrą fortepianu i pełniąc funkcję rektora. W latach 1947–1948 był rektorem w Sopocie. Pracował też aktywnie podczas okupacji i powstania warszawskiego.
Był redaktorem naczelnym Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina od 1959 roku, publikował naukowe opracowania i komponował różnorodne dzieła. Otrzymał wiele nagród, w tym Nagrodę Chopinowską, Nagrodę Ministra Kultury oraz Order Orła Białego.
Data i miejsce śmierci
Jan Ekier zmarł 15 sierpnia 2014 roku w Warszawie. Do końca życia był związany z polskim środowiskiem muzycznym oraz działalnością artystyczno-naukową.
Życie prywatne
Jan Ekier pochodził z muzykalnej rodziny, będąc synem Stanisława Ekiera, kompozytora muzyki tanecznej. Dwukrotnie żonaty, miał troje dzieci. Całe swoje życie pozostawał aktywny zawodowo, a jego działalność wywarła trwały wpływ na kulturę muzyczną Polski.
Odznaczenia i wyróżnienia
Jan Ekier był wielokrotnie odznaczany i nagradzany. Otrzymał m.in. Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2000), Order Sztandaru Pracy II klasy (1960), Złoty Krzyż Zasługi (1952) oraz Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005).
W 2010 roku został Kawalerem Orderu Orła Białego, a w 1995 roku otrzymał doktorat honoris causa Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina.
Jan Himilsbach
Jan Kiepura
Jan Kobuszewski
Jan Nowicki
Jan Sebastian Bach
